دوسالانه های تصویرگری کتاب کودک تهران از سال 1368 کار خود را آغاز کرد.
ایده اصلی این دوسالانه ها پیشرفت تدریجی بود. به شکلی که در سال 1370 در سطح آسیایی و در سال 1372 و 1378 در سطحی جهانی برگزار شد. آخرین دوسالانه نیز در سطح داخلی برگزار گردید. لازم به ذکر است که برگزارکننده ی این دوسالانه ها همواره ستاد تصویرگران با حمایت وزارت ارشاد اسلامی بوده است. ستادی که در دوسالانه ی آخرتبدیل به انجمن فرهنگی هنری تصویرگران گردید.
در پاییز سال گذشته دفتر هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برای برگزاری دوسالانه ی ششم تصویرگری با انجمن فرهنگی هنری تصویرگران، به عنوان تنها نهاد رسمی تصویرگری ایران، وارد مذاکره شد. با این حال پس از اولین جلسه، این مذاکرات با وقفه مواجه گردید. در این مدت دفتر هنرهای تجسمی با افراد زیادی، اعم از تصویرگر و ناشر، رایزنی نمود و راه های دیگر برگزاری دوسالانه را بررسی کرد و نهایتاً به این نتیجه رسید که برگزاری این دوسالانه بدون حضور انجمن تصویرگران میسر نیست. با پا در میانی و مساعدت برخی از بزرگان عرصه تصویرگری، انجمن با پیش شرط هایی دوباره به پای میز مذاکره رفت.
جلسات شورای برنامه ریزی در تاریخ دوشنبه 20/8، دوشنبه 4/8 و چهارشنبه 20/9 برگزار شد. در این جلسات انجمن تصویرگران طرح پیشنهادی خود را که متشکل بود از نمایشگاه آثار تصویرگری ( داستانی)، نمایشگاه آثار تصویرگری ( موضوع پیشنهادی)، کارگاه تصویرگری با حضور هنرمندان پیش کسوت داخلی و خارجی، سمینار ادبیات وتصویرگری کودکان و نوجوانان( با همکاری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان)، نمایشکاه تصویرگر خارجی مهمان، حضور یک داور خارجی در ترکیب هیات داوران( ) را ارائه داد و دفتر هنرهای تجسمی از مشاوره ی رایگان انجمن تصویرگران بهره برد. این در حالی است که تمامی جزئیات طرح، که جزء لازمه یک دوسالانه تصویرگری است، از طرف دفتر هنرهای تجسمی مورد تردید قرار گرفت وبرخی حذف شد یا تقلیل یافت.
انجمن تصویرگران از ابتدا بر نیاز به وقت بیشتر و مکفی برای برگزاری و آماده سازی آثار دوسالانه اصرار داشت و در تمام این جلسات بر این نکته تاکید کرد که زمان لازم برای برگزاری یک دوسالانه ی استاندارد 6 ماه است؛ با این حال جلساتی که هر دو هفته یک بار برگزار می شد به کندی پیش می رفت و وقت زیادی صرف تاکید مکرر بر پیش شرط ها و مصوبات جلسات پیشین می شد.
نهایتاً جلسه شورای سیاست گذاری دوسالانه، با اکثریت نمایندگان از طرف دفتر هنرهای تجسمی در تاریخ چهارشنبه 11/10 برگزار شد. تاکید انجمن بر برگزاری دوسالانه ای استاندارد و در شان هنر تصویرگری امروز ایران، انجمن را بر آن داشت تا در نامه ای به دفتر هنرهای تجسمی اعلام کند که وقت پیشنهادی (اردیبهشت) مناسب برگزاری دوسالانه نیست.
اهم دلایل انجمن برای این اقدام به قرار زیر بود:
1-از آنجا که آخرین دوسالانه تصویرگران در سال 1381 برگزار شده بود امکان خبرسانی به تمامی تصویرگران و ناشرانی متعددی که در این فاصله به خلق اثر پرداخته اند در این مدت کوتاه امکان پذیر نبود؛
2-با توجه به پیچیده بودن موضوع نمایشگاه (اشعار حافظ) و تراکم مرسوم کارها در ماه های پایانی سال امکان پرداختن تصویرگران به این موضوع میسر نبود؛
3- علارغم اصرارهای مسئولان انجمن هیچ کدام از تصویرگران پیشکسوت و با صلاحیت به دلیل مدت زمان کوتاه برای آماده سازی نمایشگاه حاضر نشدند دبیری دوسالانه را بپزیرند.
با توجه به این دلایل و دلایل دیگر انجمن زمان شهریور1388 را برای برگزاری نمایشگاه پیشنهاد کرد.
در این سالها تصویرگران سالهای پر باری را پشت سر گذاشته اند و بسیاری اکنون را یکی از نقاط اوج درخشان تصویرگری ایران می دانند.
برگزاری شتابزده این دوسالانه، که در این فرصت محدود به شکل فرمایشی برگزار می شود، به هیچ روی نمیتواند دو سالانه ی در حد دوسالانه های قبلی و نمایشگر فعالیت چشم گیر مصوران کتاب در عرصه های ملی یا بین المللی باشد. به همین رو این نمایشگاه را نمی توان ادامه ی منطقی دوسالانه های تهران دانست و نمی توان نام دوسالانه ششم را بر آن نهاد. عدم پاسخگویی به نامه انجمن و اخبار خبرگزاری دوسالانه در اریبهشت نشانگر حکم نامتغییری است که برگزاری این نمایشگاه را بدون توجه به کیفیت آثار وبرگزاری در پی خواهد داشت.
ببینید :حرف های موزه